Sari van Hennik

Sinds 29 april 2009 Lid in de Orde van Oranje Nassau

biografie:
Mijn wortels liggen op Goeree-Overflakkee. Ik ben geboren in Sommelsdijk, waar ik opgroeide en woonde aan de Dorpsweg. Ik maakte de oorlog en de watersnoodramp mee. In 1950 ben ik getrouwd en in 1957 verhuisde ik met mijn gezin (zoon en dochter) naar Rhoon, waar ik nog steeds woon. In mijn hart blijf ik Sommelsdiekse en denk dan ook met warmte terug aan Flakkee.
Er is veel veranderd op Flakkee, in mijn gedicht “reiziger” schrijf ik daarover.
In 1978 ben ik begonnen gedichten te schrijven. Daarvoor had ik al geschreven, maar dat waren meer dagboekfragmenten. In 1978 ben ik begonnen 2 keer per jaar naar het dichtersweekend te gaan op Den Alerdinck, dat was voorbij Zwolle. Uit Nederland en België kwamen deelnemers, op een thema moest je een gedicht in sturen, die werden besproken en kritisch bekeken in groepen van ongeveer 5 personen, er waren ongeveer 25 deelnemers. Ik heb daar veel geleerd over klank, ritme en wat een gedicht met je doet. Lange tijd heb ik gecorrespondeerd met een dichteres in het oosten van het land over techniek en wat er allemaal komt kijken om een goed gedicht te schrijven. Er werd mij duidelijk gemaakt: schrijven is schrappen.
Na een lange weg gegaan te hebben kwam ik tot publicatie. Veel gedichten over de watersnoodramp zijn gepubliceerd en voorgedragen. In december 2000 kwam mijn bundel “Barnsteen” uit bij uitgeverij De Beuk in Amsterdam. Nog steeds sta ik in verzamelbundels.
Ook schrijf ik haiku, senryu en tanka, een Japanse versvorm die heel kort is.
Ik kreeg het verzoek als gastschrijfster wat in te sturen voor o-o-go en voldoe daar graag aan. Ik ben dan weer even op mijn eiland.
Sari van Hennik-Mosselman (voor deze website geschreven in 2008)
Sari is op 7 mei 2011 overleden op de leeftijd van 88 jaar.

Sari-Stem-in-de-wind-(2) de advertentie in AdRem dec. 2011 (maandblad van de Remonstranten)
over de bundel
‘een stem in de wind’, verzamelde gedichten
Na haar overlijden uitgegeven door familie en vrienden.

Woorden

jij bent gegaan
over de horizon
het zilveren koord
werd losgemaakt
de gouden lamp
verbroken

de stilte
is tussen ons gekomen
jij woont in mij
jouw woorden
draag ik
verstild met me mee

in mijn nacht
hoor ik het ruisen van
het eeuwig onzichtbare
avond op het strand

na een hete zomerdag
ligt het strand zo ingekeerd
de zee trekt zich terug
een enkeling passeert

onbekommerd stappen
zeemeeuwen rond
zoeken voedselresten

zeezand vult
lege voetindrukken

langzaam
wordt het strand
zichzelf

mist

het is er weer
dat ingekeerde
het bijna niet van
deze aarde zijn

ook de zee heeft
zich teruggetrokken
en schuilt achter
de nevels

de golven
fluisteren een lied
op de cadans van
eb en vloed

een lokkend lied
ik ga de nevels
tegemoet

reiziger

eenmaal over de brug
valt het vaste land van mij af

mijn eiland
omzoomd door dijken
hoge bomen
op vlagen wind
de geur van de zee
het dampige land

weerzien
na lange tijd

onbekende wegen
straten met verhalen
gezichten verdwenen
geheimen gebleven

reiziger
op eigen grond

de roze bloesem
van de japanse kers sneeuwt
in de avondzon

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.