Greta Lugtmeier

Rockanje

Website: www.gretalugtmeier.nl
E-mail: greta@gretalugtmeier.nl

biografie

Ik ben in 1962 geboren in Heerenveen. De liefde voor poëzie en taal is al in mijn puberteit gevormd, ik schreef gedichten die ik uitwisselde met schrijfvrienden. Sinds 2010 heb ik mijn oude passie weer opgepakt en ben ik steeds actiever gaan schrijven. In een opleiding werd ik aangespoord mijn dichterlijke taal meer uit te dragen en het podium te zoeken voor de schilderijen van woorden, zoals ik ze graag noem.
Ik schrijf over thema’s die het leven raken. Met verwondering over alles wat beweegt en gefascineerd door wat mensen drijft. Mijn motto: “een mens wordt een mens door andere mensen”, is duidelijk herkenbaar in het werk als dichter. Ik observeer, beschouw, overpeins en draag de dingen die overdacht zijn in de gedichten aan op een manier die ruimte aan de lezer laat om er zijn eigen verhaal mee te verbinden.

Boerderijen

dwalen op een onbekende plek
toont mijn vroegste herinnering
de trap lijkt die van mijn kindertijd
gevaarlijk mooi draait hij rond zijn as
nodigt me uit tot mijn ontdekkingsreis

de geur van stof en zolder
wijst me op oude spullen
de houten deurknop
zegt me binnen te gaan
te verdrinken in kleuren van weleer

boerderijen zo verschillend
in een klap ben ik terug in de tijd
dwaal door de tuin van mijn gedachten
de oprijlaan met de beukenhaag
schuift aan me voorbij

een oude waterput wordt tastbaar
zelfs de koperen waterkraan
voert me naar mijn geboortegrond
ik proef de dag dat ik vertrok
in mijn weemoed

en mis de mensen
zoals ik ze me herinner
ik ben niet wie ik was
mensen groeien
zichzelf naar het verleden

Uit: Onderstroom

Land van de zee

op hoogte begroeid zand
omlijst het gekleide landschap
de schurveling om zijn hameet
vol goudgeel wuivend graan

aan zee onttrokken slikpolders
langzaam vergroeid tot land
als eiland van tulp en klaproos
in geroerde grond geplant

van Westvoorn tot Flakkee
de grond als boerenschoot
geruiterd wapperen de schoven
zilte oogst tussen hoagten

stuwende wind over de polders
eenzaam de fietser met zichzelf
in voor en tegenspoed verbonden
met een eeuwig ruisende melodie

land aan de zee

Voor project woord en kunst
Bij werk van Monique van Wensveen

Midlife

in de benedenloop
van het leven
rollen geen tranen
om dartele zonden
beven de vingers niet
meer van angst

staan wij als mannen
slechts fier rechtop
in de vale wind
slaakt herinnering
een schrille kreet

kijken we terug
steeds minder vooruit
dit zacht gekabbel
maakt mij stom en stil
verlangend naar branding
jeugdige woede

voor ik de delta bereik
nog een keer stormen
de kade neerslaan
volop breeduit

stroming voelen
zoals ooit bij de bron

 

Verloren seizoen

de late herfst verliest
zijn bontgekleurde blad

een zwanenpaar zweeft
boven de zware sloot

kraakhelder de lucht
waterkou maakt plaats

voor wit gedroomde kerst
we wensen ons geluk

op glad ijs spelen
we al lang niet meer

wegen langs kale bossen
meanderende stilte

voorbij de landerijen
ligt een nieuwe lente klaar

Voor de expositie wintergedichten

 

 

Eén reactie

  1. Welkom bij De Reizende Dichters, Greta. Prachtige gedichten schrijf je!

Reageer