Frouke Bienefelt

 

wales 150

Dorpsweg 41 B
Ouddorp
tel.: 0187 684599
fbienefelt@kpnmail.nl

biografie
In 1990 begon ik met nog drie dames thuis te schilderen. Heel gezellig, maar op het gebied van techniek en kleurmenging viel nog veel te leren. Dus nam ik les bij het International Art Centre onder leiding van Suzan Offereins. Na de verhuizing van Middelharnis naar Ouddorp stond het schilderen op een laag pitje. Totdat ik in 2006 gevraagd werd voor de  Ouddorpse kunst- en ambachtsmarkt. Dat resulteerde in schilderijen en een boekje met als thema de visserij en de zee.
Daar kwamen kleine gedichtjes bij en ook die draad werd weer opgepakt en resulteerde in vele nieuwe gedichten.
Ik ben geboren op 16 maart 1945 in Emmen. Met m’n 6e jaar verhuisd naar Goeree-Overflakkee. Nederlandse taal was op de lagere school mijn favoriete vak en zeker dictees.
Na mijn huwelijk, kinderen en de zaak kwam het er net als met het schilderen even niet van iets met taal te doen.
Nu vind ik het heerlijk met de taal te spelen en soms is het schilderen en het dichten een leuke combinatie. Pen en papier naast het bed en altijd mee op reis, mocht er ineens inspiratie zijn. Er is altijd wel een onderwerp. Ik hoop dan ook dat ik nog lang kan blijven schrijven.

Mijn kind

Tussen nu en later
neem ik jouw handjes
wrijf ze warm in koude dagen

leer je lopen
op het zachtste tapijt

geef je antwoord op jouw vragen

droog verdrietjes
bij het vallen
kus de zere plekjes weg

geef je ruimte
bij het zoeken

moed genoeg bij angst of pech

geniet ik mee
met jouw pleziertjes
gier ik als jij schaterlacht

en als jij mijn beide handen
bij het ouder worden vat
hoop ik dat je dan kunt zeggen
‘k heb een fijne jeugd gehad.

 

Dichtersliedje

op muziek gezet door Willem Arends

 

Oorsprong,

Uit de schoot
van onze moeder
aarden wij
dragen
baren
leggen aan
geven leven door
stellen onze waarden bij

zoeken naar
het evenwicht
tussen
schaduwen
en licht
begroeten blij
de dageraad
kijken
wat er binnen komt
als het venster open gaat

uit de schoot
van moeder aarde
eten
weten wij
dat hoe
wij ons
ook betamen

aan het einde
smelten
alle zielen samen.

Tijdperk

Dwars door het licht
van schone schijn
verdwijnt de tijd
verdwalen wij
in onze idealen
waarvan
de duurzaamheid
en kwaliteit
in uren maanden jaren
niet altijd haalbaar zijn

de mens centraal
begrensd soms
in zijn mogelijkheid
krijgt steeds weer
nieuwe kansen
nu vandaag
tot in de eeuwigheid.

Reageer