Fred Hoogervorst

Fred Hoogervorst
Sperwer 43 , 3245 VP  Sommelsdijk
fred.hoogervorst@planet.nl

biografie

In 1931 geboren in Rotterdam (Kralingen), alwaar in zijn vroege jeugd de passie ontwaakte voor natuur beleving en lezen. Met de kennis van nu, begon toen al de mentale strijd om het bestaan met o.a. de verwerking van oorlogshandelingen zoals het bombardement, razzia 1944 en hongerwinter.

Na zijn middelbare schooltijd ging hij werken in het bedrijfsleven in diverse functies.
In deze levensfase een tiental jaren met zijn, tot drie kinderen uitdijend, gezin in West Afrika en Iran gewoond en gewerkt voor een Nederlandse multinational.

Gedurende zijn hele leven was lezen een belangrijke bezigheid, waarbij in de loop der jaren filosofisch spirituele en culturele onderwerpen steeds meer de voorkeur kregen.
Het boek “Seth spreekt” van Jane Roberts dient in dit bewustwordingsproces ook vermeld te worden.

In de loop van deze ontwikkeling ontdekte hij de weg naar zijn binnenste, slechts 30 centimeter in lengte maar levenslang in reistijd. Zijn innerlijke bron werd hierdoor bereikbaar en creativiteit kon zich duidelijk gaan uiten.

Zo ging hij in 1999 schilderen en kwam daar in 2006 het dichten bij.
Helaas overleed zijn vrouw in 2009, waarmee niet alleen aan het 52 jarig huwelijk een einde kwam, maar ook aan het schilderen door innerlijke blokkade.

In de huidige levensfase verdiept zijn leven zich wederom door het samen optrekken met een vriendin /metgezel met wie hij het mysterie van het leven in al z’n facetten kan bediscussiëren en beleven.

Zijn gedichten weerspiegelen dankbaarheid over het, als positief ervaren, verloop van een kleurrijk en leerzaam leven. De hierin opgedane gevoelens en andere ervaringen tracht hij te verwoorden in een toegankelijke dichtvorm.
Dankzij het dichten leert hij zichzelf steeds beter kennen.

Van zijn hand verschenen drie gedichtenbundeltjes, allen uitgegeven bij Pumbo:
maart 2017
‘GEFLUIT VAN EEN WINTERZANGER’
poëtisch gekwinkeleer uit levens speeltuin

december 2014:
‘GETJILP VAN EEN HUISMUS’
poëzie in vogelvlucht door menselijke natuur

  SCR-462

februari 2013:
‘GEKRAS VAN EEN GELUKSVOGEL’
poëzie in vogelvlucht door menselijke natuur

Hoewel de schrijver als vogelaar zich sterk bij het wel en wee van vogels betrokken voelt, weerspiegelt de titel
“GEKRAS van een GELUKSVOGEL” zijn dankbaarheid over het, als positief ervaren, verloop van een leerzaam leven.
De hierin opgedane gevoelens en andere ervaringen tracht hij te verwoorden in een toegankelijke dichtvorm.

Vanavond

Geen brandende kaars
maar die ene nocturne
met onmetelijke ruimte
tussen tedere akkoorden
dezelfde oneindigheid
waarin mijn lief verblijft
na haar verworden

in muzikale trance
overheerst gevoel
van diepe weemoed
aan verdriet voorbij
mijn hart echoot
zielsverbondenheid
tussen haar en mij

Senior

Al is hij vitaal
met goed 80 jaar
maatschappelijk aanwezig
in jonger gezelschap geduld
mits hij rustig blijft
niet teveel lult

doet hele dag niks
wat is het nut
van zo’n ouwe als hij
zeurt over decadentie
onverschillig bestuur
van onze maatschappij

niet echt gehaast
kennelijk nooit gewerkt
doorziet schone schijn
onbegrijpelijk, al zo oud
ook als dichter
actief te willen zijn

Strandbeleving

Als lege schelpen
blijven gedachten achter
op het strand
rust vloeit door mij heen
als licht ruisende golfjes
uitlopend op het zand

in dit eindloos ritme van
bewegend water gevangen
ervaart mijn hart
een intens verlangen
naar dat onbenoembare
voorbij de horizon

de geest van de zee
reageert op deze weemoed
met de stem van haar branding
in trage akkoorden
vol tastbare verbondenheid
bevestiging zonder woorden

met vrede in hart
en brein in nulstand
voel ik mij herboren
op het strand
blijven gedachten achter
als lege schelpen

 

 

Reageer