Aart Dorsman

Vanwege zijn hoge leeftijd heeft Aart Dorsman op 10 december 2020 aangegeven zijn lidmaatschap van De Reizende Dichters te beëindigen.

Op deze pagina maken we een soort virtueel afscheid omdat in deze tijd bij elkaar komen geen optie is.

Hieronder vanaf 2008 – het begin van DRD – van elk jaar een foto van Aart bij een van de activiteiten van dat jaar. Er tussendoor staan herinneringen / afscheidswoorden.

2008 – de agri-culturele dag bij Lust en Last in Sommelsdijk

een mooie tijd bij De Reizende Dichters

Aart, jij stopt, maar blijft gelukkig nog wel onze o-o-go lezen. Zo lang het kan natuurlijk.
Heel wat uren heb jij in ons collectief gestoken en bij veel activiteiten was je te vinden, goedlachs met strohoed en met das en met jouw heel eigen gedichten. Daar mochten we nu en dan wel aan sleutelen, zodat het er niet in een soort Aarts dialect stond … Hoe het ook ging het moesten altijd jouw gedichten blijven.
Veel dank dat je vanaf het eerste uur bij ons was!
Niels

2009 – 12 september, Monumentendag in Ooltgensplaat

Beste Aart

Je schrijft dat je leeftijd een grote rol speelt maar op de foto’s verouder je bijna niet. Toch nog een jonge ziel denk ik. Dank je voor de tijd dat we collega-dichters waren en we hebben kunnen genieten van je diepzinnige woorden.
Ik wens je nog veel tijd in dit aardse leven samen met Annie en blijf gezond. Misschien komen we elkaar nog wel eens tegen.

Liefs Magda Haan

2010 – 28 januari, gedichtendag in Het Diekhuus in Middelharnis

2011 – 14 mei, open dag in het Fort in Ooltgensplaat

Lieve Aart

Ik struinde langs foto’s en gedichten
Ze zijn in alle inzichten
voor mij heel wat waard
ook die van jou Aart
Die jij met ons hebt gedeeld
Zag daarop jouw face
Wat op zich zo verveelt
dat in al die jaren
bijna geen verandering valt te bespeuren

De tijd staat namelijk niet stil
dat je ons zou verlaten stond te gebeuren
Maar weet je wat ik zo graag wil
Dat je af en toe even bij een Literair Café komt kijken
laat de tijd voor een bezoek aan ons niet verstrijken

Nog heel veel gezonde jaren Aart met Annie

Liefs Marian Kortekaas

2012 – 26 maart, Spandoek-expositie in theetuin De Bongerd in Herkingen

2013 – 1 juli, Kunstmarkt in Ouddorp

Aart zat eens een keer een grap te vertellen. Misschien wel een heel bekende grap maar ik kende die niet. Ik heb er toen een gedicht van gemaakt.

buurman
komt toch eens luisteren
naar wat ze vertellen
ja, want dat weet je nog niet
ze praten met elkaar
alleen, kan ik ze
niet zo goed verstaan
ben een beetje doof

ze praten als een echte kip
en de jonkies zijn zeer begaafd
die praten over van alles mee

buurman
kan jij die taal verstaan
ze spreken zo intelligent
de toekomst ziet er rooskleurig uit

die grote daar
gaat werken bij de advocaat
en die kleine felle
werkt als uitsmijter

AD / Anne

2014 – 23 oktober, gezamenlijk etentje in De Overkant in Ouddorp

keurig gekleed
pak en stropdas
belangstellend
altijd beleefd
heer van woord
zeker van daad
wandelend
in poëzieland
dankjewel Aart

Catherine van Vliet-Saivres

2015 – 28 maart, 2e Literaire Café van dat jaar in Oude Tonge

2016 – 14 mei, Molendag in Sommelsdijk

Beste Aart
Je was, en blijft een fijne dichtersvriend. Ik heb altijd genoten van je mooie gedichten en de wijze waarop je ze bracht aan ons publiek. Gezien je leeftijd heb ik alle begrip voor je besluit om het lidmaatschap op te zeggen, maar ik zal je missen op onze bijeenkomsten. Heb nog een lang en gelukkig leven lieve Aart, samen met Annie en hen die je lief zijn.
Mieke

2017 – 22 april, herdenking Thomas Forster in Het Trefpunt in Stad

denkend aan Dorsman
hoor ik flarden van woorden
weifelend over lippen gaan
rijgen overtuigd
diepe ervaringen
als gedichte verzen
die op het podium staan:
en uit overweldigde
dichter geboren
hoge gedachten
verwoord op zijn toon,
vroeger en later
gestreden strijd
verdriet en plezier
allen hun eigen patroon.
de pen zweeft even
en inspiratie vervloeit
van letters naar woorden
dan weer gewist
en bij al zijn vrienden
wordt de trots en de aandacht
van Aart uit Stadt aan ’t Haringvliet
gedicht en gemist

Greta Lugtmeier

2018 – 27 januari, Jubileumviering in Het Diekhuus in Middelharnis

mijn dichtersvriend

nu ik als afscheid
door jouw gedichten reis
zie ik geen grijs gebied
tussen de regels door
is er verdriet moed geloof
maar ook de twinkeling
en vier het leven

ik zie de Aart als mens
zoals hij is
bewaar het daar in
waar het thuis hoort

mijn dichtersvriend
het ga je goed!!

Hartelijke groet, Frouke.

2019 – 5 oktober, Poëzie als Zeewind in Het Diekhuus in Middelharnis

2020 – 3 januari, bij een nieuwe expositie in Het Trefpunt in Stad

Iedere zondag beginnen we de dag met het gedicht van de Reizende Dichters dat ons al vroeg in de morgen bereikt. Vandaag lees ik naast twee gedichten ook dat stadtenaer Aart Dorsman vanwege zijn leeftijd afscheid genomen heeft van het dichterscollectief en daarom stond er op de site ook een dankbericht van de dichters met prachtige foto’s van de afgelopen 12 jaar dat Aart lid was. Ik herinner me nog de eerste keer dat ik hem als dichter zag op het erf van boerenhofstede Lust en Last waar ik met Natuurlijk Goeree Overflakkee een soort boerenlanddag organiseerde. We hadden in de krant dichters opgeroepen om gedichten in te sturen en hadden die geplastificeerd op Stadse schildjes geplakt en over het boerenerf verdeeld op stokken neergezet. Er kwam veel publiek en daartussen liep een man met en hoed en een bord met een gedicht op zijn rug en naast hem een trotse Annie. Aart is sindsdien bij alle manifestaties geweest. We respecteren zijn zelfgekozen pensionering maar hopen dat hij met activiteiten op het dorp mee blijft doen.

Herman Maas


reactie van Aart:

Blij verrast ben ik door alle foto’s, leuke en lieve berichtjes en gedichtjes.

Ik vond het altijd fijn om bij de Reizende Dichters een steentje te mogen bijdragen en hoop allen nog eens in gezondheid te ontmoeten.

Langs deze weg wil ik jullie allemaal bedanken!

We wensen jullie voor 2021 veel inspiratie toe en vooral een goede gezondheid.

Met vriendelijke groeten,

Aart Dorsman


GEDICHTEN VAN AART

Water en wind

Tussen jouw dijk en de mijne
ligt de afstand juist
Wind en water liggen beide
op ons pad gekruist.
Vandaag is ’t licht
morgen duister,
duister zonder meer

§

Over en weer

bemoedigende woorden
over slib en uiterwaarden.
Witte kuifjes op het water
riet en pluimen buigen neer
Het lichtspel op de golven
lichten keer op keer

Tussen mijn dijk en die van jouw
is een wereld van vertrouwen
op klavertjesniveau
Als de wieken van een molen
jij en ik, ik en jij
Die afstand delen wij

§

Gemis

Koester het mooie van het leven
al wordt je honderd jaar.
Alles duurt toch maar even.
De dagen rijgen zich aan elkaar
als je iemand moet verliezen.

Dan staat de tijd voor even stil;
toch moet je verder leven.
En gaat het leven zonder hen
die dierbaarder waren dan goud
dan voel je het gemis.

Dan komen de herinneringen
soms in diepe duisternis.
En zelfs gedragen door de liefde
blijft toch altijd het gemis
tot het einde van je leven.

§

Onze dirigent

Hij timmert aan de weg al jaren
Een mensen leven lang
Veel noten op zang
’n dirigent niet te evenaren

Hij is geen man van steen en beton
Muzikaal geboren
Zingen ‘con amore’
Klinkt sonore bas bariton

Wanneer hij op de piano speelt
Trots en met allure
’n lied of ouverture
Is het alsof hij de toetsen streelt

Hij speelt uitbundig en gedragen
Blij en enthousiast
Heeft hij mij steeds verrast
Als ’n zon vrolijk op komt dagen

Steeds musicus in hart en nieren
Die voor mij bewaarde
’n stukje goed op aarde
De kunst om het leven te vieren

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.