Literair Café – 28 januari – verslag

Sneldicht literaircafé 28 januari 2017
met foto’s van diverse fotografen

Jacqueline Edeling brengt Montmartre naar Sommelsdijk
de zon breekt door
gezellig rumoer als in een Franse Bistro
een bonte verzameling Monica’s trekt langs

met een kwinkslag laat de dichter een nieuwe kant zien
geeft daarbij stichtelijke voorlichting gevangen in de Q

  

Ronald Bottelier kwaakt de lente tegemoet
wachtend tot de ware liefde de dooi doet invallen
herbaart hij de letters tot een versnippert gebaar dan is het klaar
verlangen naar de onbesproken afgrond brengt hem in de handen van het lot
ssssch de vloed ons dichterbij
op de donkerte van zijn stem deinen wij langszij
groeien, groeien
groeien, groeien
groeien bloeien
zaai de complimenten

Mieke van der Tol brengt ons het program van haar leven
en in de zin van het leven surft ze over het woord wijd web
een nieuw recept voor nieuw gesloten vriendschappen
wet www een zegen
ja, Google weet het wel!
Dan flirt ze er nog even op los

 

Jacqueline Edeling kiest een nieuwe balg
en blaast de noten opnieuw in het rond
ze kiest het Ierse Harmonium en verstilt in rap tempo
met de Engelse Constantia zweeft ze door de wereld van de Smartlap
verder moet u daar niet te moeilijk over doen, zegt ze na haar uitleg
nou, Jacqueline, er is nieuws: Jij begon!


met de Bandoneon zet ze haar beide hersenhelften op scherp
en laat een traan vloeien
dan ontstaat er een kleine schermutseling met Herman over de pauze

 

brengen Niels en Cora de nieuwe o-o-go voor het voetlicht
Cora de Boed leest een gruwelijk verhaal
in Brrr zitten drie r-en, dus Cora: vanavond drie lepels van dat goedje!
de levertraan in de aanbieding, kondigt Herman de pauze en gratis levertraan aan

Frouke Bienefelt vertelt over vijf maanden verder
zwevend aan een ring van hoop vierde ze met Bram drieënvijftig jaar samen
past ze in haar huid door al dat rekken en strekken en dat niet alleen fysiek
toont ze zich een ware lakenvelder

  

Jacqueline rijmt versnipperde gedachten tot een gezang
de bandoneon doet haar ontluiken tot ze de trein aan de einder ziet gaan
met Piazzolla neemt ze het geliefde instrument weer ter hand
zweeft naar het warme zuiden van de tango
speelt ze met twee handen de passie aan flarden
dan speelt ze Texmex op Poolse ‘rommel’: steekt muzikaal de draak
met een verse president, of is dat een alternatief feit?

Magda Haan staat stil bij een vlucht naar verwachting
zo zoekt ze naar haar ware ik
verliefd heel dichtbij zingen de zwanen verder
veilig bewaren tot je weg wilt gaan
dus, Colporteur, scheer je weg, want jij bent een lege tjakka-huls

Ben Westdijk bestijgt het open podium met een gulle lach
mms in afnemende mate en bij vijfentwintig jaar alleen als je nog geloofd
de liefde in alle toonaarden en klanken voor de overkant
ze leggen humor bloot met diepte
de man die praat die luistert niet en dus praat hij door en door en door…

Tanny van Eck potte haar inspiratie op en liet het gedicht over aan zijn lot
ligt te bruinen in Bruinisse voor ze lid werd van de plaatselijke bibliotheek
al in de zesde klas was hij verliefd zoekt zijn lief op social media
terwijl ze zich middenin het bed bevind vertelt over zwarte humor en het zwevende tientje

Lidia van der Pijl lacht zich onbevangen in een deuk
beukt ze zich een weg naar binnen en ontsluit zijn hart
al heeft ze geen program ze bevindt zich toch in de achtbaan van het leven en geeft zich over

Jolanda Holleman steekt haar neus in de wind en zoekt in een verstild schilderij

 

Fred Hoogervorst verveelde zich een diepe indruk en neemt vrolijk de zuster en zichzelf op de hak

  

Hans Wap en Catherine klinken tweetalig, tweestemmig uit Marrakesh als ware zangers
waar Hans op zijn opticien vertrouwt in rechttoe, rechtaane taal zingt het Frans lieflijk in de oren
wie is hij eigenlijk met zijn scheerschuim op zijn kaken?
hij herdenkt zijn vriend met een scherpe pen in weemoed gedoopt
zo krimpt zijn hart alweer een maat
bladert hij in zijn bladeren zuchtend in de wind
reïncarnerend in een vogel viert hij zijn reislust bot
van de avond tot de middag dagen later belooft hij nooit meer dronken te worden aan zijn rode muze

 

Catherine van Vliet gaat op in de mist van Herman Maas en zingt opalen noten naar de zee
Met dank vanaf de overzeese gebieden in Finland danken we Catherine voor de organisatie,
zacht praten we na op klanken van de monica’s

Greta Lugtmeier

En dan hieronder nog enkele foto’s uit de pauze

 

  

  

Over Niels Snoek

Niels Snoek is de voorzitter/spin-in-het-web van De Reizende Dichters.

Eén reactie

  1. Mooi verslag in woord en beeld van een geweldig literaire café! Aan alle deelnemers, bedankt

Reageer