Geen zeewind, geen poëzie

Ben las het volgende gedicht bij Poëzie als Zeewind op 6 april.

Geen zeewind, geen poëzie

Toen ik keek
vanuit het zand
vanaf het strand
en luisterde naar de zee
met al haar golven
in de taal van haar geruis

toen ‘k zestien was
en leefde op het water
droomde ik van liefde
droomde ik van pijn
geheimen zal het water
niet prijsgeven, behalve lege schelpen

geboren aan het Haringvliet
gegroeid
met het gezicht naar zee
werkend, varend op het water
geeft een rust
diepte
dieper dan het diepst verdriet

‘k schrijf nu met weemoed
zomaar woorden
gebroken golven
keer graag terug
naar zee
mijn memories

geen zeewind
geen poëzie
alleen de taal
van mijn hart

Ben F. Wesdijk

Over Niels Snoek

Niels Snoek is de voorzitter/spin-in-het-web van De Reizende Dichters.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.