Fietspad

Zo af en toe krijgen we een gedicht. Rond dezelfde tijd dat dit gedicht binnenkwam was er een bericht op Water Natuurlijk. Onderstaande foto (de link zit er onder) lijkt goed bij het gedicht te passen.

Fietspad

in de nacht kwam ze bij me
zo mooi, zo rein
een elfje zo teer, zo klein
ik nam haar op mijn hand
en vroeg heb je al genoeg gedanst
nooit zal ik het dansen laten
omdat mensen ons gaan verlaten
nachten hebben wij al geweend
waarom vroeg ik haar in klare taal
wat is dit voor een verhaal
ze keek me aan met haar blauwe ogen
wat had ik een mededogen
ze fluisterde mij zachtjes in mijn oor
luister naar mij en hoor
het gebied waar wij in leven
willen ze stukken van af gaan geven
voor fietsers en zo meer
en al de dieren hebben straks geen ruimte meer
bomen worden straks geveld
de ree die vlucht, wat zijn mensen een held
de fazant roept haar vrouwtjes bij elkaar
ook de specht en alle vogels vinden het maar raar
de uil vermaant ze zachtjes in de nacht
hij houdt over alle dieren de wacht
zacht in de bomen ruist de wind
ze zingen zachtjes voor het windekind
het elfje vraag mij keer op keer
wil je mij helpen voor dat verkeer
bomen zullen verdwijnen
ach wat zullen de beesten lijden
vinden mensen dat dan fijn
een natuurplek zo schitterend mooi
vooral in haar lentetooi
en zoals veel mensen hopen
je zult het voor geld nooit meer kunnen kopen
ook wij willen leven met rust en plezier
jullie hebben al zo veel vertier
ze zat op mijn hand en vroeg het mij
help mij dan zijn we heel erg blij
ik zal dit mooie elfje nooit meer vergeten
en hopelijk heeft ieder mens dit gedicht begrepen

J.C. Stoel uit Burgh

Over Niels Snoek

Niels Snoek is de voorzitter/spin-in-het-web van De Reizende Dichters.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.