corona

het bospad dwingt ons achter elkaar te lopen anderhalve meter het nieuwe normaal weg met de knuffels ook geen pluche beer met al dat stof het lege terras versloft en verloopt bloeddoorlopen ogen al weken geen inkomen wij thuis aan de thee braaf hobbelen we verder stippen, strepen, kruisjes markeren…

Verder lezen

Astor

Ik heb een hond alleen nog in mijn geest ik had een hond een lief en geweldig beest hij was bruin en sterk en gaf mij heel wat werk lopen, lopen, 3 keer per dag maar wat een liefde wat een trouw dat is altijd wat ik wou samengaan van…

Verder lezen

vloedlijn

vloedlijn en, is het nu anders anders dan de sporen horen de grenzen opgerekt uitgestrekt in hetzelfde waar eindigt de rand vallen we in kinderdroom nog een lijn in het zand varen naar de overtoom de zee slaat zijn golven om om en om door de branding dingen neerleggend op…

Verder lezen

blote voetjes

jouw kleine voetjes in het warme zand je eerste stapjes aan moeders hand jouw kleine voetjes betreden het gras voelen gekriebel, vlug terug naar het terras rappe stapjes voetjes verkennen nieuwsgierig verrast zal jij hieraan wennen Marian Kortekaas

Verder lezen

gooi weg

gooi weg! virussen liggen hier herkenbaar op kille straten of verscholen in het lange gras bushaltes en scholen hebben de voorkeur egoïsme niet langer verhuld gooi weg gooi weg de angst onkwetsbaar de witte lakens zijn nog ongemerkt zij doven de kaarsen niet dood reist alleen naar de risicogroep de…

Verder lezen

introvert

Introvert Later bouw ik nergens een huis Ergens, waar niemand ons kan vinden Daar is alleen mijn werk de connectie met de realiteit Want tijd speelt voor jou geen rol Jij schrijft je poëzie, kijkt je series en leest je literatuur Geen menselijk contact, natuurlijk Maar waar ga ik naartoe…

Verder lezen

Volbracht

De vriendinnen met wie Louise rond haar vijftiende mee omgaat, zijn lid van een sportvereniging, of chillen met elkaar in de vrije uurtjes. Louise meandert tussen de groepjes door. Zij kan niet echt aansluiting vinden, zij struint liever door de natuur waar zij alleen kan zijn met haar gedachten. Al…

Verder lezen

midden in

midden in de stoet van dieren, vreemdelingen, het resultaat van duizenden geleegde bussen artisticiteit, vind ik de rust van zachte vormen, alsof de kunstenaar compassie had met het verval, verlatenheid zachte kleuren verhullen de ontluistering nog even, straks zijn er alleen nog vragen. Gerda Boevé

Verder lezen